Op de ALV van 10 november in Utrecht is voormalig voorzitter Erick Douwes benoemd tot erelid van A.R.A. Nederland. Wegens zijn jarenlange tomeloze inzet en grote verdienste
voor A.R.A. Nederland en het restauratievak in het algemeen
Op de foto overhandigt lid van verdienste Kees Gankrow de oorkonde aan Erick terwijl rechts voorzitter Matteo Visser toekijkt.
Overige bestuursleden en de deelnemers aan de ALV kijken ook goedkeurend toe.
- Details
Een artikel over ARA lid Suzanne Peters op de website van NCE.
"Voor onze vakfilm over het vak Restaurator Roerend Erfgoed mochten we filmen in het atelier van Suzanne Peters, zelfstandig houtrestaurator. Ze was op dat moment bezig met de reconstructie van een kopstuk op de wang van een Bechsteinvleugel uit circa 1860-1865. De vleugel is één aspect binnen het brede spectrum van de houtrestauratie. Suzanne vertelt wat haar vak inhoudt, van haar opleidingen tot de afwegingen bij de restauratie van een object tot de benodigde mentaliteit en het bij-/nascholingsprogramma van het NCE. "
Lees het artikel op de NCE website.
- Details
Lees het interview met ARA lid Inske Immink op www.restauratorenregister.nl/nieuws/op-het-podium-senior-registerrestaurator-inske-immink
- Details
De eerder aangekondige workshop door Ambra Giordano wordt verplaatst naar het najaar. Voor hen die niet zo lang willen/kunnen wachten is er de mogelijkheid de workshop te volgen in Palermo op 9 en 10 mei 2022. Voor de vroege vogels is er tot 18 februari een korting van € 50.
Alle informatie staat in deze folder (5.56 MB).
- Details
Interview met Erick Douwes, restaurator van schilderijen
Door: Leah van Geerestein
E.D.: "Er neigt weer een breuk/scheiding te ontstaan in het beroepsveld. Aan de ene kant heb je de klassieke, ambachtelijk geschoolde restaurator, aan de andere kant de academisch opgeleide restaurator die vanuit een wetenschappelijke basis opereert. Verschil in de manier waarop er wordt omgegaan met het object is groot. Ik [E.D.] ben opgeleid in de praktijk en heb zeer veel 'hands on' ervaring. Basis van mijn handelen is een gezond respect voor het object. Ik weet hoe ik een schilderij moet behandelen omdat ik door mijn kennis en ervaring een goed gevoel voor materiaal en techniek heb verworven. Academisch opgeleide restauratoren hebben de neiging om door te slaan in hun verering voor het object. Het schoonmaken van het oppervlak van een schilderij bijvoorbeeld wordt zeer voorzichtig en daardoor vaak omslachtig aangepakt, terwijl deze voorzichtigheid niet altijd nodig is. Verder tekent een gebrek aan praktijkervaring deze manier van opleiden".
Erick Douwes is voorzitter van de Art Restorers Association Nederland (ARA), een van de weinige overgebleven kleine beroepsverenigingen in Nederland. De ARA is een belangenvereniging van met name ambachtelijk opgeleide restauratoren. De vereniging (opgericht in 1992) selecteert haar 'Register'leden aan de hand van een eigen toetsingscommissie. Verder zijn er de vereniging Restauratoren Nederland (opgericht in 2005) en het Restauratoren Register (opgericht in 2000), een onafhankelijke stichting die gegevens van restauratoren die aan gestelde criteria voldoen online aanbiedt ten behoeve van museale instellingen en particulieren. Restauratoren Nederland is de grootste Nederlandse belangenvereniging voor restauratoren en richt zich ook op de professionalisering van haar leden. Anne van Grevenstein, nauw betrokken bij de totstandkoming van de universitaire restauratorenopleiding, is op de achtergrond nog altijd een van degenen die zich hiervoor inzetten.
E.D.: "Deze drie organisaties waren in overleg met elkaar om een overkoepelend toetsingsbeleid te ontwikkelen middels een nieuw door zowel ARA als RN erkend op te richten Restauratorenregister. RN heeft zich echter teruggetrokken omdat zij nog midden in het proces zit van het ontwikkelen en uitvoeren van een eigen selectiebeleid en hier graag verder mee wil gaan". RN streeft ernaar dat in de toekomst alleen nog wetenschappelijk geschoolde restauratoren worden ingezet voor restauratieprojecten. [E.D.] "Ik vind dit een kwalijke zaak omdat vakmensen die uitstekende kwaliteit leveren zo buiten de boot vallen, enkel omdat ze geen wetenschappelijke achtergrond hebben. Het is nu al zo dat bij aanbestedingen voor restauraties uitdrukkelijk wordt gevraagd naar restauratoren die lid zijn van RN. Dit leidt tot concurrentievervalsing. Begrijp me niet verkeerd, ik pleit er ook voor om het kaf van het koren te scheiden. Maar ik zie meer in een stichting als het Restauratoren Register waarbij een onafhankelijke objectieve toetsing op basis van kwaliteit plaatsvindt. Laat beide soorten restauratoren – de academisch geschoolden en de praktische ervaringsdeskundigen – elkaar het respect geven wat ze verdienen en juist samenwerken in plaats van elkaar uit te sluiten".
De restaurator in dienst van de kunsthandel heeft te maken met privé-eigenaren en korte deadlines waarbij weinig ruimte is voor onderzoek. De museale restaurator is indirect in dienst van de overheid en werkt aan het behoud van het 'cultureel erfgoed', wat een veel abstracter gegeven is. Restauratieprojecten duren vaak veel langer en worden voorafgegaan door materiaal-technisch en kunsthistorisch onderzoek. Ook in de kunsthandel wordt echter voldaan aan principes als een goede documentatie en reversibiliteit van de behandeling. Het verschil in vraag kan leiden tot andere beslissingen met betrekking tot restauratie, bijvoorbeeld de overweging om niet in te grijpen en slechts te conserveren. De restaurator in een museale instelling moet zijn keuze goed verantwoorden omdat vanwege financiële beperkingen niet alle objecten binnen een collectie gerestaureerd kunnen worden of omdat bepaalde objecten niet geschikt zijn voor een restauratiebehandeling.
E.D. over het Juynbol portret: "Een interessant schilderij met een boeiende geschiedenis. Ik zou het schilderij tonen zoals het nu is, om de geschiedenis te laten zien, ja, letterlijk voor zich te laten 'spreken'. Wel zou ik het gehavende en gebobbelde oppervlak vlak maken en voor zover nodig consolideren, van oppervlakte vuil ontdoen en het geheel een verse vernis geven om vooral de donkere gedeelten goed zichtbaar te maken. De ingezette stukken waar de twee hoofden, respectievelijk geheel en gedeeltelijk, ontbreken zou ik schetsmatig invullen met bijvoorbeeld krijt of houtskool. Op die manier zou het portret zeker een plek in het museum kunnen hebben. Juist nu eens niet prachtig en gladjes gerestaureerd, maar zoals het in zijn laatste toestand is 'gevonden'. Reken maar dat dit opzien zal baren en veel bezoekers zal trekken".
Amsterdam, 24 april 2012
- Details
Afgelopen zaterdag, 19 januari, hebben we een geanimeerde en interessante bijeenkomst gehad met een 15-tal leden, te gast bij Maarten Robert en Anne Marieke Millenaar te Heemstede. Het combineren van atelierbezoeken met de Nieuwjaarsborrel voor 2013 bleek wederom een goeie zet en een succes. Bijgaand 3 foto's gemaakt door Han van Gemert met zijn smart Phone. Helaas staan niet alle aanwezigen op de foto's, maar het geeft een goed beeld van de animo en de sfeer.
Beide leden – tevens samenwonend – hebben ieder hun kleine maar fijne atelier aan huis. De ene op de zolderverdieping, de ander beneden in een aanbouw aan het prachtige oude pand. Na hun verwelkoming met gestoffeerde koffie, was het bijzonder een kijkje te nemen in hun 'keuken' en te horen wat ze te vertellen hadden over hun vak en loopbaan tot nu toe. Gezien de beperkte ruimte hebben we ons in twee groepen verdeeld en hebben zo beurtelings beide atelier bezocht.
Textiel is fragiel, dat werd wederom duidelijk aan de hand van enkele voorbeelden (o.a. een prachtige 17de Eeuwse stoelzitting!) waaraan Anne Marieke momenteel bezig is. En natuurlijk steeds weer de vraag: "Wat en hoe wel of niet restaureren?". Een vak apart!
Hout is goud, dat konden we zien bij Maarten. Niet alleen de diverse soorten hout waarmee gewerkt wordt, ook hoe fijntjes hout gegutst, gesneden en bewerkt kan worden. Hij ontwerpt en tekent ook op de tekentafel ontbrekende delen van antieke objecten aan de hand van oude foto's of tekeningen, die hij daarna snijdt en inlegt. Zowel textiel als houtsnijwerk restaureren is zeer arbeidsintensief. Dank aan beiden voor hun gastvrijheid!
Je raakt niet uitgepraat als je eenmaal in zo'n atelier van een collega staat. De voorzitter moest dan ook ingrijpen om de Nieuwjaarsborrel – bubbels, wijn en een uitstalling van lekkere paté's, kazen en verse broden, speciaal uitgezocht en gekocht door de kenners George Boellaard en Pol Bruys – er niet bij in te laten schieten. (Helaas werden al deze lekkernijen pas nét na het maken van deze foto op tafel gezet). Gelukkig had iedereen flinke trek gekregen na de concentratie van de twee atelierbezoeken. Kortom; een geslaagde samenkomst van ARA leden, waarin het nuttige met het aangename werd gecombineerd en de zin van het lid zijn van deze vereniging weer goed tot uitdrukking kwam.
Erick Douwes, 20 januari 2013
- Details
Amsterdam 4 februari 2016
Het materieel cultureel erfgoed verdient de beste kwaliteit als het gaat om conserveren en restaureren. Voor opdrachtgevers is het vaak ondoenlijk om die kwaliteit bij een willekeurige restaurator te herkennen. Maar dat gaat veranderen! Het Restauratoren Register en de verenigingen Restauratoren Nederland en Art Restorers Association Nederland werken aan een Keurmerk dat restauratiekwaliteit in deze beroepsgroep erkenbaar en herkenbaar maakt. Dit is hard nodig want de titel ‘restaurator’ is onbeschermd. Iedereen kan en mag zich Restaurator noemen, ongeacht scholing, ervaring dan wel vakkundigheid. De samenwerkende organisaties vertegenwoordigen samen ruim 750 leden, die het nu eens zijn over waar een restaurator aan moet voldoen om een keurmerk te mogen voeren. De Stichting Restauratorenregister (SRR) zal als onafhankelijk beheerder van dit keurmerk optreden. Om het keurmerk te realiseren worden binnenkort de statuten van het Restauratoren Register aangepast en gaat een nieuw opstartbestuur de procedure voor het gebruik van dit keurmerk in gang zetten. Het besluit hiertoe is op donderdag 4 februari in Amsterdam, ten overstaan van leden en ingeschrevenen van alle drie de organisaties, met de handtekeningen van de voorzitters in dit tripartite-overleg bekrachtigd. In het nieuwe stichtingsbestuur zullen vertegenwoordigers uit het hele erfgoedveld plaats kunnen nemen maar zullen de restauratoren in de minderheid zijn. Daarnaast komt er een Raad van Advies waarin alle beroepen, beroepsgroepen en verenigingen uit het erfgoedveld vertegenwoordigd zullen zijn. Door het onafhankelijke bestuur worden de criteria en de toetsingsprocedure uitgewerkt die aan alle restauratoren de kans geven om zich met dit keurmerk als geregistreerd deskundige te profileren.
De stichting streeft er naar om binnen 1 jaar het nieuwe keurmerk operationeel te hebben waarmee de bestaande merken, logo’s en registraties van het oude Restauratoren Register zullen komen te vervallen.
Voor meer informatie:
- Details